Arâf

kondu

Arâf: Gecekondulu Hayat

Kırsal kesimden 1950’lerde başlayan göç, 1960’larda kent mekânını gecekondu bölgeleriyle kuşatır. Gecekondu, ne köylü ne de kentlidir; geriye dönüşü olmayan, ama geleceği de belirsiz bir toplumsal hayatın kozasını temsil eder. Bu koza içindeki yaşam alanları âdeta birbiri üzerine yığılmıştır. Cumhuriyet imgesi köy hümanizminden koparak bu yeni hayatın kozasına yerleşir. Üst üste yığılan gecekondular, günümüzde inşa edilmiş Babil Kulesi’ni andırırlar. Modern resim bu yığılmayı görsel dile, minyatür sanatındaki istif tekniğini kullanarak dönüştürür. Gerçekten Bedri Rahmi Eyüboğlu, Turan Erol, Nuri İyem ve Oya Zaim Katoğlu’nun resimlerinde geleneksel teknikle çalışan nakkaşın tarzını görmek mümkündür. Gecekonduların topografik konumuyla Matrakçı Nasuh’un mekân istifi arasında yakın bir paralellik vardır.

Bedri Rahmi Eyüboğlu, ´Kondu´, 1964. Dr. Safder Tarim Koleksiyonu.

Oya Zaim Katoğlu, ´Gecekondular´, 1976-1980. Lüset-Murat Taviloğlu Koleksiyonu.

Turan Erol, ´Altındağ´dan´, 1976. Türkiye İş Bankası Koleksiyonu.

Düşler, Gerçekler, İmgeler: Modern Türk Resminde Cumhuriyet İmgesi sergisi 17 Kasım 2013′e kadar görülebilir.

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir